De grenzen van de arbeidsduur

Minimale arbeidsduurgrenzen

De duur van elke arbeidsprestatie mag niet korter zijn dan drie aaneengesloten uren, eventueel onderbroken door een pauze. Deze verplichting gaat dus verder dan een minimum van drie uur werk per dag. Op een dag kunnen er immers verschillende werkperiodes zijn, die elk op zich aan het minimum van drie uur moeten voldoen, met uitzondering van een onderbreking door een normale pauze. Bijvoorbeeld wanneer er gewerkt moet worden van 9 tot 11 uur en van 14 tot 16 uur, is niet voldaan aan de minimumvereiste. Op deze regel zijn evenwel uitzonderingen voorzien in sommige sectoren, zoals de horeca en de zorgsector. Er kan ook van afgeweken worden bij cao afgesloten op ondernemingsvlak. Indien de 3-urenregel niet wordt nageleefd dan kan de werkgever strafrechtelijke of administratieve geldboetes oplopen.

De wekelijkse arbeidsduur van een deeltijdse werknemer mag in beginsel niet lager zijn dan één derde van de arbeidstijd van een voltijdse werknemer van dezelfde categorie die in dezelfde onderneming werkzaam is. Als zo’n voltijdse werknemer niet aanwezig is in de onderneming, wordt de voltijdse arbeidsduur van de sector als referentiepunt gebruikt. Ook op deze minimale grens bestaan er tal van uitzonderingen die voorzien werden bij KB of bij sectorale cao’s, dat wordt verder verduidelijkt in het hoofdstuk aangaande de deeltijdse arbeidsovereenkomst.

Maximale arbeidsduurgrenzen

De maximale gemiddelde wekelijkse arbeidsduur voor een voltijdse werknemer bedraagt sinds 1 januari 2003, 38 uur per week. In de sectoren of ondernemingen waar de arbeidsduur nog meer dan 38 uur per week bedroeg kon de 38-urenweek vóór 1 januari 2003 worden ingevoerd:

  • door een cao op sector- of ondernemingsvlak;
  • indien er geen cao was: door het arbeidsreglement.

De modaliteiten van de arbeidsduurvermindering kunnen verschillen:

  • ofwel is de effectieve arbeidsduur 38 uur;
  • ofwel is de effectieve arbeidsuur meer dan 38 uur, maar worden er extra compensatiedagen toegekend om het gemiddelde van 38 uur te halen (ADV-dagen);
  • ofwel een combinatie van de twee vorige mogelijkheden.

De dagelijkse arbeidsduurgrens bedraagt 8 uur.
Op de maximale grens van 8 uur per dag bestaan twee uitzonderingen:

  • De dagelijkse arbeidsduur kan op 10 uur per dag worden gebracht voor de werknemer van wie de arbeidsplaats zo afgelegen is van zijn woon- en verblijfplaats dat hij meer dan 14 uur per dag van huis moet zijn (berekend op basis van de uurregeling van het openbaar vervoer). De maximale wekelijkse grens dient echter wel gerespecteerd te blijven.
  • De arbeidsduur kan op 9 uur per dag worden gebracht wanneer de werknemer naast de wekelijkse rustdag (meestal op zondag) beschikt over ten minste een halve rustdag per week. De maximale wekelijkse arbeidsduur dient gerespecteerd te blijven. In de meeste ondernemingen waar een vijfdaagse werkweek geldt, is de dagelijkse arbeidsduurgrens dus 9 uur.

Ben je aangemeld, dan kan je per artikel één woord, zin, of paragraaf markeren en persoonlijke notities toevoegen.
We hebben uw bericht ontvangen